Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/13887 K.2011/14910

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davalı-davacı kocanın boşanma davasının reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

2-Davacı-davalı kadının tedbir nafakası davası hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

3-Davacı-davalı kadının harcı verilerek usulüne uygun açılmışbir ziynet alacağı davası bulunmadığı halde, kesin hüküm oluşturacak şekilde ziynetlere yönelik davasının reddine karar verilmesi usul ve yasaya yakırıdır.