Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/13924 K.2011/15346

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; yerel mahkemenin hükmüne dayanak teşkil eden ve ceza yargılamasına konu olan olaylar sonrasında tarafların barışıp birlikte yaşamaya devam ettikleri, bu davranışı ile davacı kadının barışmadan önce gerçekleşmiş olan eşinin kusurlu davranışlarını affettiği veya en azından hoşgörüyle karşılamış sayılması gerekir.

Barışma tarihinden sonra gerçekleşen olaylarda ise, üvey çocuklarına kötü muamelede bulunan davacı kadın ile eşini kardeşinin evine bırakarak bir daha ilgilenmeyen böylece birlik görevlerini yerine getirmeyen davalı kocanın boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşit kusurlu oldukları kabul edilmelidir. Boşanma hükmünün temyiz edilmemiş olması, mahkemenin yaptığı kusur belirlemesinin bağımsız olarak temyizine engel değildir.

Kaldı ki açıklanan tarafların eşit kusurluluk durumu verilen boşanma hükmüyle de çelişki oluşturmamaktadır. Eşit kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata hükmolunamaz (TMK.md.174/1-2). Açıklanan nedenlerle, davacı kadının maddi ve manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde kusur belirlemesine bağlı olarak taleplerin kabulü isabetsiz olup; bozmayı gerektirmiştir.