Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/1398 K.2011/2569

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Davacı kadının maddi ve manevi tazminatlar için talep ettiği faiz konusunda olumlu olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

4-Davacı kadının kabul edilen ziynet eşyalarının 1.000 TL.'lik kısmı dışında kalan 16.995 TL.'lik kısmı için islah tarihi olan 29.7.2009 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerekirken, bu kısım yönünden de dava tarihinden faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.