Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/14425 K.2011/3970

Davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle küçüklerin anne ve babası 30.6.2009 tarihinde ölmüş olması karşısında, Türk Medeni Kanununun 21/1. maddesinin son cümlesi gereğince küçüklerin oturma yerinin, onların yerleşim yeri sayılacağına göre, babaannenin aynı Yasanın 404. maddesi gereğince verilen vesayet kararının esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Temyiz edenin atanan vasinin şahsına ilişkin itirazına gelince;

Türk Medeni Kanununun 422. maddesi gereğince vasinin sıfatına karşı yapılan itirazları veya vasinin ileri sürdüğü kaçınma sebeplerini (özürleri) inceleme görevi öncelikle vesayet makamı olan sulh mahkemesine, onun kabul etmemesi halinde denetim makamı olan asliye mahkemesine aittir. (5133 S.K. md.2-3, TMK.md.397) Öyle ise vasinin şahsına yönelik itiraza ilişkin dilekçenin görev yönünden reddiyle, yukarıda açıklanan kurallar çerçevesinde değerlendirilip, vesayet makamınca itiraz ve özür nedenleri yerinde görülmediği takdirde buna ilişkin kararla birlikte evrakın denetim makamına gönderilmesine ve denetim makamınca bu konuda kesin bir karar verilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.