Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/14473 K.2012/906

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle nafaka davalarının kısmen reddi ve kabulü halinde, reddedilen miktar yönünden vekalet ücretine hükmedilmesinin mümkün bulunmamasına (AAÜT.md.9/2) ve davalı-davacı koca tarafından karardan ve temyizden sonra 1.6.2011 tarihli ek dilekçeyle, kadının 2010 yılının 10. ayından itibaren çalışmaya başladığına ilişkin belgeler gönderilmiş ise de, yargılama aşamasında bildirilmeyen sebeplerin temyiz aşamasında ileri sürelemeyeceğinin anlaşılmış bulunmasına göre; davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadın, ayrı yaşamakta haklı olduğunu ileri sürerek kendisi ve yanında bulunan müşterek çocuk için tedbir nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir. (TMK.m.197) Koca tarafından açılan boşanma davası ret edilmiştir. Evliliğin devamı süresince hüküm altına alınan nafakalar tedbir niteliğindedir. Yoksulluk ve iştirak nafakaları ancak evliliğin sona ermesinden sonra gündeme gelir. Hal böyle olunca mahkemece hüküm altına alınan tedbir nafakalarının boşanmanın reddine ilişkin kararın kesinleşmesinden sonraki dönemde yoksulluk ve iştirak nafakası olarak devamına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki bu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. (HUMK.m.438/7)