Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/14558 K.2011/15540

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kocanın boşanmaya neden olan olaylarda evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini yerine getirmediği sabit olup, davacının diğer iddialarının kanıtlanamadığı, davacıdan duyum olarak aktarılan beyanların da hükme esas alınamayacağına göre, davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eden ve davalıdan kaynaklanan bir olayın varlığı kanıtlanmamıştır. Türk Medeni Kanununun 174/2.maddesi koşulları gerçekleşmediğinden davacı kadının manevi tazminat isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırıdır.

3-Boşanma hükmünün fer’i (eki) olan Türk Medeni Kanununun 174.maddesine dayalı olarak hükmedilen tazminatlar, boşanma hakkındaki hükmün kesinleşmesi ile muaccel (istenebilir) hale gelir. Bu nedenle, talep edilmişse faiz başlangıcının da boşanma hükmünün kesinleşme tarihi olması gerekir. Açıklanan nedenlerle, hükmedilen tazminatlara uygulanan faizin başlangıcının dava tarihi olarak gösterilmesi hatalı olup; bozmayı gerektirmiştir.