Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/15594 K.2010/15564

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, manevi tazminat ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Boşanmaya neden olan olaylarda eşini dövüp onu istemediğini söyleyen davalı koca tamamen kusurludur. Davacının kusurlu bir davranışı ise kanıtlanamamıştır.

Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

2-Boşanma davası sırasında istenilen manevi tazminat (TMK.md.174/2) boşanmanın eki (fer'i) niteliğinde olduğundan kabul edilen veya reddedilen miktar için vekalet ücreti tayin edilemez. Şu halde reddedilen manevi tazminat için davalı koca lehine vekalet ücreti takdir edilmesi usul ve yasaya aykırıdır.