Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/15993 K.2011/17162

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, Türk Medeni Kanununun 166/son maddesinde düzenlenen eylemli ayrılık nedenine dayalı boşanma davasıdır. Davacı koca tarafından daha önce “şiddeti geçimsizlik” hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma davası, kocanın birlik görevlerini yerine getirmediği ve eş ve özürlü çocuğuyla ilgilenmediğinden bahisle reddedilmiş ve karar kesinleşmiştir. Tarafların bundan sonra da bir araya gelmedikleri anlaşılmaktadır. Davalı kadının kusurlu bir davranışı kanıtlanamamıştır.

Bu durumda, boşanmaya neden olan olaylarda yukarıda açıklanan kusurlu davranışlarının yanında, retle sonuçlanan ilk davayı açarak boşanma sebebi yaratan davacı koca, tümüyle kusurludur. Kusur durumu böyleyken, mahkemenin tarafları eşit kusurlu kabul etmesi ve bu kusur belirlemesine bağlı olarak davalının maddi tazminat isteğini reddetmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.