Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/16067 K.2011/17185

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı kadın ve yanındaki müşterek çocuk Fadimnur için davacı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

3-Davacı kadının akıl hastalığına dayalı (TMK.md.165) davası kabul edilerek, boşanmaya karar verilmiş olduğuna göre; davalı kocanın davranışlarının iradi olduğundan söz edilemez. İradi olmayan davranış da kusur oluşturmaz. Bu durumda kusurluluk koşulu oluşmadığından, Türk Medeni Kanununun 174/1.maddesi uyarınca maddi tazminat verilmesi koşulları da oluşmamıştır. Bu nedenle, davacı kadının maddi tazminat isteminin reddi gerekirken, yazılı şekilde maddi tazminata hükmedilmesi doğru olmamış; bozmayı gerektirmiştir.