Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/16096 K.2011/16741

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılmasıyla birlikte taraflar ayrı yaşamaya hak kazanmakta olup, bu davaların açılmasıyla hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md. 186/1) geçimine (TMK.md.185/3) malların yönetimine (TMK.md.223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215 ) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK. md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (re'sen) almak zorundadır.(TMK. md. 169) O halde.

Türk Medeni Kanununun 185/3 ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek davalı-davacı kadın yararına;ayrı yaşamaya hak kazandığı davacı-davalı kocanın açtığı boşanma davasının dava tarihinden geçerli olmak üzere uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

3-Davalı-davacı kadının Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında maddi tazminat talebi bulunmadığı halde kesin hüküm oluşturacak şekilde davalı-davacı kadının maddi tazminat isteminin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.