Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/16226 K.2011/16819

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kocanın reddedilen boşanma davası, kusur, tazminatlar, nafakalar ve vekalet ücretleri yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Velayetleri babaya bırakılan, müşterek çocuklar Musa ve Hüseyin ile, velayeti anneye bırakılan Rabiye'nin, anne ve babaları ile kişisel ilişkilerinin, kardeşlerin birbirlerini göremeyecek şekilde düzenlenmesi doğru görülmemiştir.

4-Davacı-davalı kocanın boşanma davası reddedildiği halde, bu davada kendisini vekille temsil ettiren davalı-davacı kadın lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi de doğru olmamıştır.