Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/16323 K.2011/16842

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının, ziynet eşyalarına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacının sık sık çocukları dövdüğü ve kayınbabasına aşağılayacı sözler söylediği ve kocasının ailesinin ortak konuta gelip gitmelerini istemediği anlaşılmakta ise de; davalının da, ortak konutu terk edip eşini ve çocuklarını aç bıraktığı bu suretle evlilik birliğine ilişkin yükümlülüklerini yerine getirmediği, eşini istemediğini ifade ettiği gerçekleşmiştir.

Bu halde, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen olaylara göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tarafların her ikisi de aynı oranda kusurludur. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.