Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/16675 K.2011/18188

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Davalının düzenli ve sürekli aylık gelirinin olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği kabul edilemez. Bu husus dikkate alınmadan davalı yararına yoksulluk nafakası takdir edilmesi doğru bulunmamıştır.

4-Davalı, tazminatlar için faiz talebinde de bulunmuştur. Faiz isteği hakkında bir hüküm kurulmamış olması usul ve yasaya aykırıdır.