Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/17291 K.2011/18633

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki boşanma davası ve nafaka davası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın tedbir nafakasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davalı-davacı kadının intihara teşebbüs ettiği ve birlik görevlerini yerine getirmediği; davacı-davalı kocanın ise eşini istemediğini belirtip babaevine gönderdiği ve birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır.Kadının eve dönme isteği koca tarafından kabul edilmediğinden barışma girişimi af olarak değerlendirilemez.Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir.

Olayların akışı karşısında taraflar boşanma davası açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre her iki tarafın boşanma davalarının kabulü ile boşanmaya (TMK. md. 166/2) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile tarafların boşanma davalarının reddi doğru bulunmamıştır.