KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2010/17599 E., 2011/13595 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Eylül 2011
- Mahkemesi
- Bakırköy 2. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 18.05.2010
- Numarası
- Esas no: 2009/978 Karar no:2010/363
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 20.09.2011 gününde duruşmalı temyiz eden davalı A... A... ile vekili gelmedi. Karşı taraf davacı E... A... vekili Av. A... Ö... geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Mahkemece "boşanma davasının reddine" dair verilen ilk hüküm, davacının temyizi üzerine Yargıtayca 29.09.2009 tarihli ilamla "davalı kocanın kusurlu tutum ve davranışları sonucu evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, davacının dava açmakta haklı olduğu, bu sebeple boşanmaya karar verilmesi gerektiğinden" bahisle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulmuştur. Hal böyle iken, bozmadan sonra kusurlu olan davalı koca yararına manevi tazminata hükmedilmiştir. Bozmaya uyulduğuna göre, bozma gereğince hüküm tesis edilmesi zorunludur. Bu husus gözetilmeden kusurlu olan davalı yararına manevi tazminat takdir edilmesi usul ve yasaya aykırı ise de, bu husus temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamış, yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir.
2-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
3-Davalı kocanın usulüne uygun olarak yasal süresi içinde harcı verilerek açılmış bir ziynet davası bulunmadığı dikkate alınarak bu hususta karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi gerekirken kesin hüküm oluşturacak şekilde talebin reddi yönünde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2010/17599, K. 2011/13595, 20 Eylül 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama