Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/17840 K.2011/18417

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Mahkemece “davalı tam kusurlu” kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalının eşine ağır hakaretlerde bulunduğu gerçekleşmiş ise de; davacının da evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmediği ve “boşanmak istediğini” söyleyerek evi terk ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, evlilik birliğinin tarafların eşit kusurlu davranışları sonucu temelinden sarsıldığının kabulü gerekir.

Hal böyleyken davalının tam kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de, evlilik birliğinin eşit kusurlu davranışları sonucu temelinden sarsıldığı anlaşıldığına göre, verilen boşanma kararı bu sebeple sonucu itibarıyla doğrudur. Bu sebeple davalının bu yöne ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, boşanma hükmünün gerekçesi açıklanan şekilde değiştirilmek suretiyle onanması gerekmiştir.

2-Boşanmaya sebep olan olaylarda davalı daha ziyade kusurlu olmadığına ve boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleştiğine göre, davalı yararına uygun miktarda yoksulluk nafakası takdir edilmesi gerekirken, bu isteğin reddi doğru bulunmamıştır.