Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/17843 K.2011/17569

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle karşı davanın gerekçeli kararın başlık kısmında yer almaması; 23.11.2009 olan asıl dava tarihinin gerekçeli kararda 08.12.2009 olarak gösterilmesinin maddi hataya dayalı olup, mahkemece yerinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; davalının güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, davacı kocanın ise birlik görevlerini yerine getirmediği ve eşini dövdüğü anlaşılmaktadır. Bu durumda taraflar mahkemece de kabul edildiği gibi eşit kusurlu olup Türk Medeni Kanununun 174/2.maddesi koşulları gerçekleşmediği halde davacı-karşı davalı koca ve davalı-karşı davacı kadın yararına manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Ortak çocuk Selime Gülden 1999 doğumlu olup, ayrılık sonrası anne ile birlikte yaşamakta ve idrak çağında bulunmaktadır. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmenin 12, Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa sözleşmesinin 3 ve 6.maddeleri gereği küçüğün dinlenmesi, gerekirse 4787 sayılı Yasanın 5.maddesi gereğince uzman kişilerden yardım alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile velayetin babaya verilmesi doğru görülmemiştir.