Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/18623 K.2012/4404

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa, 31.3.2011 tarihli 6217 sayılı Kanunun 3. maddesiyle ilave edilen Geçici 3. maddenin (1.) fıkrası gereğince;1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması gerekmiştir.

Davacı A. E.. tarafından davalı Nüfus Müdülüğü aleyhine açılan davada, 1996 doğumlu oğlu Oğuzhan ile 1994 doğumlu oğlu Veysel'in A.E.. ile olan gayrı resmi evliliğinden olduğunu, A. E..'nin ise 06/09/1996 tarihinde vefat ettiğini beyan ederek adı geçen çocuklarının babaları A. E..'nin hanesine kayıt ve tescili ile S..olan soyadlarının da E...olarak tashihini talep ettiği, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği ve hükmün temyiz edimeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun ve 4722 sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunda, aile hukukundan doğan dava ve işlerin alie mahkemelerinde görüleceği, yine 4787 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinde, aile mahkemesi kurulan yerlerde bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde, yargı çevresinde görev alanına giren sonuçlanmamış dava ve işlerin yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceği düzenlenmiştir.

Babalık davası, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 2. kitabının 2. kısmında yer alan 301. ve devamı maddelerde düzenlenmiş olup, aile mahkemesinin görev alanına girmektedir. Mahkemece, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, görevsiz mahkemece belirtilen şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Diğer yandan 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 301. maddesinin son fıkrası ile babalık davasının kamu düzenini de ilgilendirdiği dikkate alınarak Cumhuriyet Savcısı ve Hazineye ihbar edileceği kuralı getirilmiştir.

Yasanın bu amir hükmüne aykırı olarak dava, Hazineye ihbar edilmeden hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.