Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/18796 K.2012/4355

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar daha önce açılan boşanma davasından verilen boşanma kararının 08.06.2009 tarihinde kesinleşmesi sonucu boşanmışlardır. Temyiz incelemesine konu bu dava boşanmadan sonra açılmış; davacı talep ettiği yoksulluk nafakasına dava tarihinden geçerli olarak hükmedilmesini istemiştir. Mahkemece takdir edilen yoksulluk nafakasının dava tarihinden başlatılması gerekirken; talepten fazlasına hükmedilmesi suretiyle daha önceki bir tarih olan boşanma hükmünün kesinleşme tarihinden başlatılması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir (HUMK.md.74, HMK.md.26).

3-Davacı manevi tazminat isteğini boşandığı eşinin sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışlarına dayandırmıştır. Kesinleşen boşanma davasında bu iddiasını kanıtlayamamış ancak hükmün verilmesinden sonra ve fakat boşanma hükmünün kesinleşmesinden önce davalı eski eşin bir başka kadından evlilik dışı çocuğu olduğu nüfus kayıtları ile anlaşılmaktadır.

Bu durumda davacının manevi tazminat isteğinin kesinleşen boşanma davasının bir sonucu olarak, Türk Medeni Kanununu 174/2, 178. maddelerine dayalı olan bir talep değil. Borçlar Kanununun 49.maddesinde düzenlenen genel hükümlere dayalı manevi tazminat isteğidir. Bu durumda davacının manevi tazminat isteği ile ilgili talebi ayrılarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazıl şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.