Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/18868 K.2012/2109

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 07.02.2012 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilerek boşanmaya karar verilmişse de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kocanın eşini anne ve babası ile birlikte yaşamaya zorladığı , tarafların fiilen 6-7 ay birlikte yaşadığı ve bu süre içinde cinsel ilişkinin gerçekleştirilemediği alınan raporlardan da bu durumun davacı kadından kaynaklandığının ispatlanamadığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında; boşanmaya neden olan olaylarda kusurun tamamen davalı kocada olduğu kabul edilmelidir. Durum böyleyken; mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve eşit kusur kabulüne bağlı olarak Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesindeki koşulların oluşmadığı gerekçesiyle, davacı kadının hem maddi tazminat hem de manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.