Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/19434 K.2011/19733

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Fiili ayrılık başlı başına boşanma nedeni değildir. Davacı tanığı M. B.'ın beyanında geçen olaylardan sonra davacının, Kargı'da memur olan kızı için bir ev kiralayarak, davalı eşini de kızının yanına yerleştirdiği böylece; davalı kadının davacı kocadan ayrı yaşama nedeninin kadının iradesiyle değil, kocanın belirtilen davranışı nedeniyle olduğu anlaşılmıştır Fiili ayrılığa davacı koca yol açmıştır.

Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.