KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2010/19930 E., 2011/8994 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mayıs 2011
- Mahkemesi
- Kahramanmaraş 1. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 13.7.2010
- Numarası
- Esas no:2009/1243 Karar no:2010/780
Karar Metni
193 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Velayetin kullanılması kendisine bırakılan davalı annenin, sürekli olarak çocuğun baba ile kişisel ilişkisini engellediği, bu yüzden mahkum olduğu toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Ana ve/veya babadan herbiri diğerinin çocuk ile kişisel ilişkisini zedelemekten, çocuğun eğitilmesni ve yetiştirilmesini engellemekten kaçınmakla yükümlüdür.
(TMK.m.324/1) Ana-babasından veya bunlardan birinden ayrılmasına karar verilen çocuğun, kendi yüksek yararına aykırı düşmedikçe ana-babanın ikisiyle de düzenli biçimde kişisel ilişki kurma ve doğrudan görüşme hakkı, çocuğun temel haklarındandır. (Çocuk Hakları Sözleşmesi m.9/3) Babanın boşanma kararıyla tanınan kişisel ilişki hakkını amacına aykırı kullanacağına ilişkin bir delil ve olgu bulunmamaktadır.
Annenin, çocuğun baba ile kişisel ilişki kurmasına sürekli engel çıkardığı dosyadaki delillerle gerçekleştiğine göre, çocuğun menfaatine aykırı bu tutumu, velayetin değiştirilmesini gerektirir. O halde davanın kabulü yerine reddi doğru değildir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2010/19930, K. 2011/8994, 24 Mayıs 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama