Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/20084 K.2010/20504

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davalı-davacı tarafından vekalet ücreti, davacı-davalı tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davacı-davalı kadının birlik görevlerini yerine getirmemesi, güven sarsıcı davranışlarda bulunması ve eşinden nefret ettiğini söylemesi şeklindeki davranışlarına karşılık davalı-davacı kocanın da eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte; davacı-davalı kadının daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir.Tarafların her ikisi de boşanmayı istediğine göre, evliliğin devamında taraflar için bir yarar kalmamış olup; davacı-davalı kadının boşanma davası bakımından Türk Medeni Kanununun 166/2.maddesindeki boşanma koşulları gerçekleşmiştir.

Açıklanan nedenlerle, davacı-davalı kadının davası da kabul edilmek suretiyle boşanmaya karar verilmesi gerekirken; sadece davalı-davacı kocanın davasının kabul edilerek karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.