Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/2029 K.2010/7086

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Boşanma davası yönünden temyiz isteğinin incelenmesinde;

Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır. (HUMK.md.254) Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamaz. Dosyada tanıkların olmamışı olmuş gibi ifade ettikleri kabule yeterli delil ve olgu da yoktur.

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davacı-davalı kadının davalı-davacı kocasına ait yüklü miktardaki tazminat bedelini kendi hesabına geçirdikten sonra yatalak olan davalı-davacıya bakmayacağını, hayatını yaşayacağını söylediği ve birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın davasının kabulü ile boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davasının reddi doğru bulunmamıştır.

2-Nafaka davası yönünden temyizin incelenmesine gelince;

Toplanan delillerden; davacı-davalı kadının ayrı yaşamakta (TMk.m.197) haklı olduğunu kanıtlıyamadığı anlaşılmaktadır. Davacı-davalı kadının nafaka davasının reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü doğru görülmemiştir.

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerekir düşüncesi ile sayın çoğunluğun bozma kararına iştirak etmiyorum.