Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/20317 K.2011/10062

Davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. İlçe Nüfus Müdürlüğü evliliğin, babanın 20.08.2010 tarihinde ölümüyle sona ermesi üzerine, Türk Medeni Kanununun 353.Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 4.maddesi gereğince, Aile Mahkemesine bildirimde bulunmuştur.

Ana ve baba, velayetleri devam ettiği sürece, çocuğun mallarını yönetme hakkına sahip ve bununla yükümlüdürler. Kural olarak hesap ve güvence vermezler. Ana ve babanın yükümlülüklerini yerine getirmedikleri durumlarda hakim müdahale eder (TMK.md.352).Ana ve baba, çocuğun mallarını yönetmekle her ne sebeple olursa olsun yeterince özen göstermezlerse, hakim malların korunması için uygun önlemleri alır (TMK.md.360, Tüzük md.4/2).

Bu önlemlerin neler olduğu Türk Medeni Kanununun 360/2. ve 361.maddelerinde gösterilmiştir. Bu yasal düzenleme karşısında Aile Mahkemesince yapılacak iş; sağ kalan eşi çağırmak, bir süre belirleyerek belirleyeceği bu süre içinde, sağ kalan eşten çocuğun, varsa malvarlığını gösteren bir defter vermesini istemek ve bu malvarlığında veya yapılacak yatırımlarda ileride gerçekleşecek önemli değişiklikleri de bildirmesi için uyarmaktan ibarettir.

(TMK.md.353) Açıklanan nedenlerle, mahkemece yetersiz gerekçe ile dosya üzerinden ret hükmü kurulması usul ve yasaya aykırıdır.