Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/20362 K.2011/20366

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacının başka bir kadınla birlikte yaşadığı, davalının ise eşine basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde fiziki şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu duruma göre davacının davalıya oranla "daha fazla" kusurlu kabul edilmesi gerekirken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de, az kusurlu olan davalının, davaya itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında davalı bakımından korunmaya değer bir yarar kalmadığından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmiş olmakla, verilen boşanma kararı, bu sebeple sonucu itibarıyla doğru olduğundan, davalının hükmün boşanmaya ilişkin kısmına yönelik temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmemiş, boşanma kararının gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle onanması gerekmiş,

davalının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Başka bir kadınla birlikte yaşayıp ondan çocuk sahibi olan davacı koca, eşine basit nitelikte fiziksel şiddet uygulayan davalı kadına nazaran boşanmaya neden olan olaylarda daha ziyade kusurludur. Bu yön nazara alınmadan tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve buna bağlı olarak, davalı kadının manevi tazminat talebinin reddedilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Usul ve yasaya uygun hükmün onanması düşüncesindeyim.