Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/20544 K.2011/21110

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillerden, evliliğin ilk dönemlerinde taraflar arasında cinsel ilişkinin gerçekleştirilememesi nedeniyle sorunlar oluştuğu, daha sonra cinsel ilişkinin gerçekleştirildiği, davalı kocanın davacı eşine fiziksel şiddete başvurduğu, ancak evlilik birliğinin devam ettirildiği; en son olarak da davalı kocanın davacı eşini evden kovup birlikte yaşamaktan kaçındığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, davalı kocanın kusuruyla evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde düzenlenen boşanma koşullarının gerçekleşmiş olduğu anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle, davanın kabulüyle boşanmaya karar verilecek yerde; yetersiz gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup; bozmayı gerektirmiştir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.169). O halde.