Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/20572 K.2011/20408

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (koca) tarafından; kadının boşanma davası ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden tarafların 30.08.2008 tarihinde nikah yaptıkları, nikahtan sonra birlikte yurtdışına gittikleri, 2009 yılı Temmuz ayında düğün yapmayı kararlaştırdıkları, davalı-karşı davacı (kadın)ın çifte düğün istediği ve kocasına "senin ailenin olduğu yerde ben olmam, istemiyorum" dediği, davacı-karşı davalı(koca)'nın da düğün için gelmediği ve kayınvalidesine "ne düğünü" dediği bu suretle düğün yapılmaksızın tarafların fiilen ayrıldıkları anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu duruma göre, tarafların her ikisinin tutumu yüzünden düğün yapılmadığı ve fiili birlikteliğin kurulamadığı görülmektedir.

Bu durumda boşanmada her ikisinin de aynı oranda kusurlu kabul edilmeleri gerekirken, davacı-karşı davalı (koca)'nın "daha fazla kusurlu" kabul edilmesi doğru değil ise de, taraflar arasında yaşanan olaylar nedeniyle ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabit olduğuna göre, boşanma kararı verilmesi, yukarıda açıklanan gerekçe ile sonucu itibariyle doğru olduğundan, davacı-karşı davalı (koca)'nın boşanma kararına ilişkin temyiz itirazı, açıklanan sebeple yerinde görülmemiş, boşanma kararının gerekçesi açıklanan şekilde değiştirilerek onanması gerekmiştir.

2-Yukarıda açıklanan ve toplanan delillerle gerçekleşen olaylara göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kadın da davacı- karşılık davalıyla aynı oranda kusurlu olup, eşit kusurlu olan taraf yararına maddi ve manevi tazminat takdir edilemeyeceği gözetilmeden, davalı-karşı davacı (kadın) yararına maddi ve manevi tazminat takdiri doğru bulunmamıştır.