Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/20736 K.2010/21206

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm maddi tazminat, ziynet alacağı ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Davalı-davacı, birleşen boşanma davasına ilişkin dava dilekçesinde evlilik birliği içinde çalışmasına kocasının izin vermediğini iddia ederek bu yüzden yoksun kaldığı kazanç kaybına karşılık maddi tazminat talebinde bulunmuştur. Bu talep Türk Medeni Kanunun 174/1. maddesi kapsamında boşanmanın eki niteliğinde değildir. Talep genel hükümlerden kaynaklanmakta olup, inceleme görevide genel mahkemelere aittir. Göreve ilişkin kurallar kamu düzeninden olup, ileri sürülüp sürülmediğine bakılmaksızın yargılamanın her aşamasında hakim tarafından kendiliğinden nazara alınır. Öyleyse davalı-davacının boşanmanın eki niteliğinde olmayan maddi tazminat isteği yönünden görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3- Davalı-davacı, birleşen boşanma davasına ilişkin dilekçesinde ziynetlerinin aynen, olmadığı takdirde bedellerinin tahsilini de istediğine göre hüküm altına alınan ziynetlerin cins, gram ve ayarları gösterilmeksizin toplamının değerine hükmedilmesi doğru değildir.