Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/20885 K.2011/20843

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının mahkemenin yetkisine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

a) Tarafların uzun süredir fiilen ayrı yaşamaları, bunun davalının kusurlu tutum ve davranışından kaynaklandığı ispatlanmadıkça tek başına evlilik birliğini temelinden sarsıcı bir olgu olarak kabul edilemez. Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi gereğince boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir.

Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı, Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesinde yer alan temelden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise sebep ve saiki açıklanmayan inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

b) Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına, geçimine, mallarının yönetimine ve çocukların bakım ve korunmasına ilişkin geçici önlemleri, bu konuda istek olup olmadığına bakılmaksızın res'en almak mecburiyetindedir. (TMK. m.169) O halde, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek, dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda tedbir nafakası takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.