Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/20939 K.2011/20902

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davacı-davalı kadının başka bir kimseyi sevdiğini söylediği, buna karşılık, davalı-davacı kocanın da eşini istemediğini söyleyerek onu ailesinin yanına bırakıp birlikte yaşamaktan kaçındığı anlaşılmaktadır. Bu halde iki tarafın eşit kusurlu davranışları sonucu taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizliğin gerçekleştiği kabul edilmelidir. Olayların akışı karşısında her iki tarafta dava açmakta haklıdır. Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesinin şartları oluşmuştur. Bu durumda, tarafların her ikisinin boşanma davalarının da kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde; yetersiz gerekçe ile her iki davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.