Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/20963 K.2011/23805

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm boşanma davasında kusur tespiti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Boşanma davasında 11.09.2009 tarihli oturumda davacı -davalı kocaya tanıklarının adreslerini bildirmesi için 10 günlük kesin süre verildiği ve duruşmanın 17.12.2009 tarihine bırakıldığı anlaşılmaktadır. Davacı-davalı koca vekilinin 10 günlük süre geçtikten sonra 24.09.2009 tarihinde tanık adreslerini bildirdiği sabittir. Yargılama sırasında davacı-davalı koca 01.12.2009 tarihinde ölmüştür.

Mahkemenin 17.12.2009 tarihine bıraktığı oturuma gelen olmamış; dosya işlemden kaldırılmıştır. Daha sonra 22.01.2010 tarihinde kocanın mirasçıları yenileme dilekçesi vermiş; davaya Türk Medeni Kanununun 181. maddesi uyarınca, davalı -davacı kadının kusur durumunun tespiti için devam edilmesini istemişlerdir.

Duruşmanın verildiği 16.04.2010 tarihli oturumda, kocanın mirasçıları vekili, tanıklarının hazır olduğunu bildirerek dinlemelerini istemiştir.Ancak, mahkemece hazır edilen tanıklar dinlenmeden nihai karar ( hüküm) verilmiştir.

Kesin sürenin amacı yargılamanın uzamasını önlemektir.Ölen kocanın mirasçıları oturum ertelenmesine neden olmamışlardır. Diğer taraftan, tedbir nafakası davasında da kocanın tanıkları dinlenmemiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında; davacı-davalı kocanın ölmeden önce vermiş olduğu tanık listesindeki tanıklar usulünce dinlenmeden eksik incelemeyle karar verilmiş olması; ilgili bu tarafın hukuki dinlenilme hakkına (HMK. md. 27) aykırılık oluşturmuş; bozmayı gerektirmiştir.