Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/21100 K.2010/21047

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Anlaşmalı boşanma (TMK.md.166/3) dışında davalının kabulü boşanmayı sağlayıcı değildir. Davada Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi koşulları gerçekleşmemiştir. O halde davalının boşanmayı kabulü sonuç doğurmaz. Ne var ki hükmün boşanmaya ilişkin bölümü temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış bu yanlışlık eleştirilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine bağlı olarak yapılan incelemeye gelince;

Türk Medeni Kanununun 175. maddesi gereğince yoksulluk nafakası kararı verilebilmesi için eşin boşanmayla yoksulluğa düşecek olması yanında diğer eşten daha fazla kusurlu olmaması gereklidir. Bu durumda tarafların gösterdikleri taktirde, delillerinin toplanması; kusurun varlığının, kusur var ise hangi tarafın kusurlu/kusursuz veya daha fazla kusurlu olduğunun saptanması zorunludur. Mahkemece belirtilen şekilde delil toplanıp kusur dağılımı yapılmadan davalı kadın yararına yoksulluk nafakasına karar verilmesi doğru olmamıştır.