Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/21366 K.2011/20979

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm, kadın tarafından, kendi boşanma davası ve kocanın reddedilen boşanma davasının gerekçesi yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kadının kocanın boşanma davasının red gerekçesine ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadının kendi boşanma davasının reddine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır.( HUMK. d. 254, 6100 s.y HMK. md. 255) Akrabalık ve diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü sebep sayılamaz. Dosyada davacı-karşı davalı tanıklarının olmamışı olmuş gibi ifade ettiklerini kabule yeterli delil ve olgu da yoktur. O halde davacı-karşı davalının tanığı Meryem'in davalı-karşı davacının eşine küfür ve hakaret ettiğine ve aile birliğine ait görevlerini yerine getirmediğine ilişkin sözlerine değer verilerek davacı-davalı kadının boşanma davasının kabulü yerine yazılı gerekçeyle reddi doğru bulunmamıştır.