Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/21534 K.2011/20742

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, maddi tazminat, iştirak nafakası ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkeme gerekçeli kararında da belirtildiği üzere, boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Eşit kusurlu olan eş yararına maddi tazminata hükmedilemez. O halde davalı kadın lehine maddi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir (TMK.md.174/1).

3-Kişisel ilişkiden amaç, analık-babalık duygularının tatminini sağlamaktır. Velayeti anneye verilen müşterek çocuk İ. B. 1998 doğumludur ve taraflar aynı şehirde yaşamaktadırlar. O halde, davacı baba ile küçük arasında, her ayın belirli hafta sonlarında ve çocuk baba yanında yatıya kalacak şekilde kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.