Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/21688 K.2012/2618

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, kusur, reddedilen maddi ve manevi tazminat; davalı koca tarafından ise, kusur, nafakalar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.02.2012 günü duruşmalı temyiz eden davacı E. S.. vekili Av. B.V..geldi. Karşı taraf temyiz eden davalı A. S..ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı (kadın)'ın temyizinin incelenmesine gelince;

Davalı koca Kozan 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/101 D.iş sayılı dosyası ile davacı eşine ihtar göndermiştir. Bu itibarla davacı kadına ilişkin kusurlar hoşgörüyle karşılanmıştır. Artık; ihtar tarihinden önceki olaylara dayanılarak kadına kusur yüklenemez. Toplanan delillerden, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda eşine ağır hakaret eden ve şiddet uygulayan davalı (koca)'nın tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, mahkemece kusur oranının tespitinde hataya düşülmesi ve bunun sonucu uyarınca davacı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddi doğru görülmemiştir.