Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/21770 K.2011/20764

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davacı-davalı kocanın temyiz dilekçesinin harcı ve kaydı bulunmadığından temyizinin incelenmesine yer olmadığına,

2-Davalı-davacının temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davalı-davacı kadının kocasına hakaret ettiği, birlik görevlerini yerine getirmediği, davacı-davalı kocanın ise karısına karşı ilgisiz davrandığı, babasının karısını evden göndermesine sessiz kaldığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı kadın da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, kadının boşanma davasının da kabulü ile boşanmaya (TMK.md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile kadının davasının reddi doğru bulunmamıştır.