Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/21848 K.2011/21071

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının manevi tazminata ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacının kusur ve yoksulluk nafakasına yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Toplanan delillerden; davalı kadının, kocasına alışamadığını ve ısınamadığını söyleyerek birlikte yaşamaktan kaçınıp birkaç kez müşterek evi terk ederek baba evine gittiği, davacı kocanın ise her hangi bir kusurunun kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, evlilik birliğinin temelinden sarsılması ve boşanmaya neden olan olaylarda kusurun tamamen davalı kadında olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken davalı kadının yoksulluk nafakası isteminin reddi yerine; mahkemenin tarafları eşit kusurlu kabul ederek, tamamen kusurlu olan davalı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmetmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.