Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/22554 K.2011/21226

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı tarafından nafaka, davalı tarafından ise kabul edilen boşanma hükmü ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kocanın tedbir nafakasına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Toplanan delillerden, davacı tanıklarının belirttiği ve davalı kadına kusur olarak yüklenilen Kayseri'de geçen olaylardan sonra tarafların Gaziantep'e yerleştikleri ve bir süre orada birlikte yaşadıktan sonra ayrıldıkları anlaşılmaktadır. Bunun sonucu olarak Kayseri'de geçen olayların taraflarca affedildiği, en azından hoşgörüyle karşılandığı kabul edilmelidir. Affedilen veya hoşgörüyle karşılanan olaylar boşanma nedeni olarak kabul edilemez.Tarafların Gaziantep'te birlikte oldukları dönemde de davalı kadına yüklenebilecek kusurlu bir davranış kanıtlanamamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında, Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesindeki boşanma koşulları gerçekleşmediği halde; yetersiz gerekçeyle davanın kabul edilerek boşanmaya karar verilmesi isabetsiz olup; bozmayı gerektirmiştir.