Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/22956 K.2011/21723

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, nafaka, tazminatlar, velayet ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda güven sarsıcı davranışlar içine giren davalı kadın ile eşine karşı fiziksel şiddete başvuran davacı kocanın eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Durum böyleyken, mahkemece, davalı kadının ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu kusur tespitine bağlı olarak davacı koca yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi uyarınca manevi tazminata hükmedilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda açıklandığı gibi, taraflar eşit kusurlu olduğu halde; davalı kadının yoksulluk nafakası (TMK.m.175) isteminin bu kusur belirlenmesine bağlı olarak reddine karar verilmesi de doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

4-Davalı kadın tarafından açılmış ve kabul edilen bir dava ya da karşı dava bulunmadığı halde, kendisini vekille temsil ettiren davalı kadın yararına vekalet ücretine hükmedilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.