Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/23040 K.2011/21841

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle, ıslahla dava, akıl hastalığı (TMK.m.165) sebebine dayandırılmış ve mahkemece de bu sebeple tarafların boşanmalarına karar verilmiş olmasına göre, akıl hastası olan davalıya kusur yüklenmesi mümkün bulunmadığından, davacının kendi tazminat talebinin reddine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmemiştir.

2-Davacının, diğer taraf lehine hükmedilen maddi tazminata ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi gereğince, mevcut veya beklenen menfeatleri boşanma yüzünden zedelenen kusursuz veya daha az kusurlu taraf kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebilir. Buna göre maddi tazminat sorumluluğu için, boşanmada tam ya da ağır kusurlu olmak zorunludur. Davalı akıl hastası olup, bu yüzden ortak hayat davacı için çekilmez hale geldiğinden tarafların boşanmalarına karar verilmiş, davacıya atfı kabil bir kusurun varlığı ıspatlanamamış, mahkemece de davacıya bir kusur izafe edilememiştir. O halde, boşanmada kusuru bulunmayan davacının maddi tazminatla sorumlu tutulması doğru değildir.