KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2010/2321 E., 2011/3577 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2011
- Mahkemesi
- Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Tarihi
- 19.11.2009
- Numarası
- Esas no:2008/975 Karar no:2009/1337
Karar Metni
352 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle kararda Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi yerine aynı yasanın 166/3. maddesinin yazılmasının maddi hataya dayalı bulunmasına, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda eşine şiddet uygulayan ve hakaret eden davacı karşılık davalı kocanın daha ağır kusurlu bulunduğunun ve davalı karşılık davacı kadının emekli olup düzenli aylık gelirinin bulunduğunun anlaşılmasına göre, davalı karşılık davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Davalı karşılık davacı kadının eve katkı ile ilgili istemi, boşanmanın eki niteliğinde olmayıp ayrıca nispi harca tabidir. Başlangıçta yatırılan başvurma harcı bu talebi de kapsar. Nispi harç eksikliğinin tamamlanması için (Harçlar Kanunu madde 30-32) davalı karşılık davacıya süre verilmesi, boşanma hükmünün kesinleştiği hususu da göz önüne alınarak, deliller değerlendirilip sonucuna göre karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
3-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı karşılık davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davalı karşılık davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.
4-Davalı karşılık davacı kadının kabul edilen karşı davası yönünden, davalı karşılık davacı kadın lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücreti takdir edilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2010/2321, K. 2011/3577, 2 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama