Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/23393 K.2011/22464

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kadın tarafından; kocanın kabul edilen boşanma davası, kusur, tazminatlar, yoksulluk nafakası, ziynet ve para alacağının reddi yönünden, koca tarafından ise; kusur ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadın yoksulluk nafakası isteminde bulunduğu halde, bu konuda mahkemece olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-davacı kadın, davacı-davalıya elden verdiği paraya karşılık 1800 TL.'nin tahsilini istemiştir. Bu açıklamaya göre belirtilen alacak istemi genel hükümlere dayalıdır. Bu talep, Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair 4787 sayılı Kanunun 4.maddesinde yer alan aile hukukundan kaynaklanan dava ve işlerden olmayıp; bu taleple ilgili davada genel mahkemeler görevlidir. Görev, kamu düzenine ilişkin olup, hakim tarafından yargılamanın her aşamasında res'en gözetilir. Bu bakımdan para alacağı istemiyle ilgili olarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmesi usul ve yasaya aykırı olmuş; bozmayı gerektirmiştir.