Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/23467 K.2011/23185

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kendi davaları yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın boşanma davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir. 2-Davalı-davacı kadının temyizinin incelenmesine gelince;

Toplanan delillerle, davalı-davacı kadının Türk Medeni Kanununun 197. maddesi uyarınca ayrı yaşama hakkının doğmuş olduğu tarafların ayrı yaşadığı; davacı-davalı kocanın kendiliğinden eş ve çocuğunun geçim ve bakımı için gerekli giderleri karşılamakta olduğu anlaşılmaktadır. Kocanın desteğinin devam etmesi, kendi isteğine kalmıştır. Kocanın desteğinin her an kesilmesi tehlikesi mevcuttur.

Bu nedenle, davalı-davacı kadının bu yardımların devamlılığının ve yasal güvenceye bağlanmasını mahkemeden isteyebilme hakkına sahip olduğunun kabul edilmesi gerekir. Durum böyleyken birleşen nafaka davasında, davalı-davacı kadın ile kadın yanında kalan ortak çocuk için, kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken; yetersiz gerekçeyle birleşen davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.