Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/2395 K.2011/4109

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı tarafından her iki boşanma davasına yönelik olarak, davalı-karşı davacı tarafından ise velayet yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı ... , reddedilen kendi boşanma davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı ... tarafından açılan boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Terk hukuki nedenine (TMK.md.164) dayalı bir dava bulunmamaktadır. Eşlerin uzun süre de olsa fiilen ayrı yaşamaları başlı başına boşanma nedeni değildir.

Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.