Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/2490 K.2010/19190

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 23.11.2010 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı C.R.D.vekili Av. E.S.ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı Ş.D. vekili Av. O.A.geldiler. Lüzum üzeri davacı-karşı davalı C.R.D.vekili Av. E.S.'dan soruldu:Bizim temyizimiz sadece nafaka ve tazminatlara ilişkindir.

Bizim boşanma davamızın reddi karşı boşanma davasının kabulü yönünden bir temyizimiz yoktur dedi. Devamla beyanım yanlış anlaşıldı biz hükmün tamamını temyiz ediyoruz dedi. Beyanı okundu imzası alındı. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-davacı kadın için takdir edilen yoksulluk nafakasının orantısız ve çok fazla olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.