Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/2780 K.2011/3777

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bentler dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının karşı davası; tedbir nafakası, maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Kadının karşı davada boşanmaya ilişkin bir talebi bulunmadığına göre; bağımsız olarak ileri sürdüğü nafaka ve tazminat taleplerine ilişkin olarak; bir yıllık toplam nafaka bedeli ve talep edilen maddi manevi tazminat miktarları üzerinden nisbi peşin harcın tamamlatılarak yargılamaya devam edilmesi gerekirken; nisbi harcın tamamlanması için davalı-davacı kadın için süre verilmeden (Harçlar Kanunu md.30-32) yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olmuştur.

3-Davalı-davacı kadının, karşı davasında boşanma talebi bulunmadığı halde, istek dışına çıkılarak, boşanmaya karar verilmesi de doğru olmamıştır (HUMK.md.74).

4-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-davalı kocanın davasında davalı-davacı kadına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak davalı-davacı kadın lehine daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.