Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/2915 K.2011/3858

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanma davasına ilişkin dava dilekçesinde; davacının kendisi için davalıdan maddi ve manevi tazminat talebinin bulunmadığı açıkça belirtilmiş olup, boşanma davasının 21.09.2007 tarihli oturumunda da aynı vekilin, "çocuğa ödenecek nafaka dışında diğer hususlarda tarafların mutabık olduklarını" ifade etmiş, vekilin bu beyanının aynı oturumda hazır bulunan davacı tarafından tekzip edilmemiş olduğunun anlaşılmasına, bu halde, vekilin beyanının asilden sadır olmuş addolunacağına (HUMK.md.69) göre, davacının temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmemiştir.

2-Davalının vekalet ücretine ilişkin temyizinin incelenmesine gelince;

Boşanma davasının kesinleşmesinden sonra, harcı verilerek açılmış bulunan boşanmanın eki niteliğindeki maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddedilmesi sonucu kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince manevi tazminat için tarifenin 10/3.maddesi gereğince maktu, maddi tazminat için nispi vekalet ücreti takdiri gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değil ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönlerden düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.md.438/7).