Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/3090 K.2010/5859

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm velayet, tedbir nafakası ve alacak talebi yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bentler dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Yargılama sırasında davacı baba yanında bulunduğu sabit olan ve velayeti davalı anneye verilen müşterek çocuk E. yararına çocuğun anneye teslim tarihinden itibaren tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken dava tarihinden itibaren hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davacı, kendisine ait olan evi satarak parasını geri iade edilmek üzere davalıya verdiğini, davalının bu parayı iade etmediğini ileri sürerek, verdiği paraya karşılık 11.000.-TL.'nin davalıdan tahsilini de istemiştir. Dava dilekçesindeki açıklamaya göre bu istek, Türk Medeni Kanununun 174/1.maddede belirtilen boşanmanın eki niteliğinde olmayıp, Borçlar Hukukundan kaynaklanan ödünç verilen paranın iadesi (B.K.md.306-312) isteğine ilişkindir.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair 4787 sayılı Kanununun 4.maddesinde yer alan aile hukukundan kaynaklanan dava ve işlerden değildir. Genel Mahkemeler görevlidir. Görev kamu düzenine ilişkin olup, hakim tarafından yargılamanın her aşamasında res'en gözetilir. Bu bakımdan görev hususu gözetilmeden yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında karar verilmesi de doğru olmamıştır.