Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/3526 K.2010/5007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle kocanın tanıklarının ifadelerinde geçen olaylardan sonra evlilik birliğinin devam ettiğinin anlaşılmış bulunmasına göre davacı-davalı kocanın kendi davasının reddine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kocanın kadının kabul edilen boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı-karşı davalı kocanın 05.05.2006 tarihinde davalı-karşı davacı kadına şiddet uyguladığı, ancak davalı-karşı davacı kadının tanık anlatımları ile sabit olduğu üzere 2007 yılı Mart ayında evi terk ettiği, bu itibarla kadının bu darp olayını affettiği, en azından hoşgörü ile karşıladığı anlaşılmıştır. Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olaylara dayanılarak boşanma kararı verilemez. Davalı-karşı davacı kadının davasının da reddi gerekirken yazılı şekilde boşanma kararı verilmesi doğru görülmemiştir.